De meeste automobilisten krijgen de koude rillingen bij de woorden kilometerheffing en rekeningrijden. Deze woorden staan gelijk voor ‘meer betalen’, althans voor wie meer kilometers aflegt. De ontwikkeling past wel heel goed in de individualiseringstrend in Nederland: niet ‘samen sterk’ maar ieder krijgt en betaalt wat hem toekomt. Ofwel: rijd je veel kilometers, dan betaal je meer kilometerheffing. Leef je gezond, dan betaal je minder zorgpremie. En alle variaties daar tussenin.

Op het gebied van autoverzekeringen zijn er interessante ontwikkelingen waarbij de premie afhankelijk wordt gesteld van het aantal kilometers. Nu was dat eigenlijk altijd al zo: bij het aanvragen van een autoverzekering moet immers het verwachte jaarkilometrage worden opgegeven. Hoe meer kilometers per jaar, hoe hoger de premie. Maar dat systeem is zo weinig verfijnd (over het algemeen hanteren verzekeraars maar twee of drie kilometerklassen) dat je niet echt kunt spreken van maatwerk.

Een aantal verzekeraars onderzoekt op dit moment de mogelijkheid om autoverzekeringspremie te koppelen aan het werkelijk aantal gereden kilometers. Het kilometrage wordt dan bijgehouden door een zgn. black box in de auto. Deze kan ook het rijgedrag van de bestuurder bijhouden. Tests in het buitenland hebben uitgewezen dat de bestuurder met zo’n black box voorzichtiger rijdt. Een mooi maar bijkomend resultaat, want het doel is om de verzekeringspremie te kunnen koppelen aan het risico dat de bestuurder daadwerkelijk loopt. Hoe meer je rijdt, hoe meer verzekeringspremie je betaalt. En andersom natuurlijk.

Vijf, zes en zeven zijn ze. Drie buurjongetjes die iedere dag op dezelfde plek buitenspelen. Met skelter en step maken ze de buurt ‘onveilig’. Tot nu toe een plezier om naar te kijken. Maar van de week was dat wel even anders. Want in een iets te baldadige bui (en waarschijnlijk ook volstrekt per ongeluk) vloog één van de stenen waarmee ze aan het gooien waren door de zijruit van de geparkeerde auto van Romy. Ruit kapot en putjes in de lak.

Drie schoorvoetend ‘sorry’-zeggende buurjongetjes zijn natuurlijk ook lief om te zien. Maar daarmee was de schade nog niet geregeld. Hoe begripvol Romy ook was, ze kreeg wel te maken met een ruitschade, lakschade, drie verantwoordelijke ouders en drie verschillende verzekeraars én haar eigen autoverzekeraar.

Het geregel, afstemmen, invullen van schadeformulieren, uitzoeken van een goed schadebedrijf, Romy heeft het lekker uit handen gegeven. Als haar assurantietussenpersoon hebben wij dat voor haar geregeld. Zo is haar autoruit nog dezelfde dag vervangen. Uiteraard ging de uiteindelijke vergoeding, aansprakelijkstelling en afstemming tussen verzekeraars iets minder snel, maar daar had Romy gelukkig geen last van. Zelfs bij zo’n betrekkelijk simpele schade dus toch een heel geregel, waar wij inmiddels heel wat handigheid in hebben.

Als u autorijdt heeft u vast wel eens een royementsverklaring in uw handen gehad. Zo’n verklaring wordt afgegeven bij het beëindigen van een autoverzekering. Op het document staat onder andere het aantal schadevrije jaren vermeld, dat u heeft opgebouwd. En dát is dan weer belangrijk voor uw eventuele volgende autoverzekering: door het sturen van uw royementsverklaring naar uw nieuwe verzekeraar kunt u aantonen dat u schadevrije jaren heeft opgebouwd en dat geeft dan weer recht op een bonuskorting.

Met de toenemende digitalisering verdwijnen ook veel oude en ‘vertrouwde’ werkwijzen. Zo ook deze royementsverklaring. Voortaan worden de royementsgegevens opgenomen in een database, waar motorrijtuigverzekeraars toegang toe hebben. Gemakkelijk voor u ook, want u kunt de royementsverklaring nooit meer kwijtraken. Overigens nemen niet alle verzekeraars in Nederland (al) deel. Als u wilt weten hoe dit voor uw verzekering werkt, neem dan gerust contact met ons op.